هنوز باور نمی کنم مهدی عمیدی رو از دست داده باشیم.پیش خودم میگم حتما رفته صعود یه قله ی دشوار، خوب طول می کشه دیگه! حتما شرایطش خوب نیست نمی تونه از حال خودش خبر بده. ولی من میدونم از پس همه ی سختی ها برمیاد.هیچ وقت لبخنداشو یادم نمی ره.

بابا جون کلی سوال دارم، می خوام وقتی اومد ازش بپرسم. می دونم مثل قبل باز همه رو بهم جواب میده. من نمی تونم بگم دوستش داشتم یا بگم الگوی من بود! میگم دوستش دارم، الگوی منه!

من باور نمی کنم که برنگرده.